ข้อมูลพื้นฐาน

          ในโลกนี้มีกฎเกณฑ์ใหญ่ๆ สองประเภท ได้แก่ กฎธรรมชาติ ( NATURAL LAW )      และกฎศีลธรรม ( MORAL LAW ) กฎธรรมชาติมีหน้าที่ควบคุมความเป็นไปตามธรรมชาติ เช่น ดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออก และตกทางทิศตะวันตก น้ำย่อมไหลจากที่สูงลงสู่ที่ต่ำ ฯลฯ เป็นระบบของธรรมชาติมาตั้งแต่อดีตจนปัจจุบันและจะดำเนินต่อไปจนสิ้นโลก
          ส่วนกฎศีลธรรมมีหน้าที่ควบคุมความประพฤติของมนุษย์ให้ทำดีหนีชั่ว ถูกฝังไว้ในจิตใจของทุกคนตั้งแต่เกิดมาจนตาย เรียกว่าเป็นมโนธรรมหรือเสียงร้องในใจมนุษย์ ใครจะฟังหรือฝืน แต่เสียงนี้ก็จะดังก้องอยู่ตลอดเวลาว่าให้ทำดีหนีชั่ว
          กฎหมายเป็นกฎเกณฑ์ที่มนุษย์ตั้งกันขึ้นมาเอง ยกเลิกได้ถ้าล้าสมัย ต่างจากกฎธรรมชาติและกฎศีลธรรมที่ไม่อาจยกเลิกได้ ถ้ายกเลิกก็แปลว่าไม่ต้องทำดี ไม่ต้องหนีชั่ว
          อย่างไรก็ตาม เมื่อกฎหมายเป็นสิ่งที่เกิดมาจากน้ำมือมนุษย์ แต่กฎศีลธรรมไม่ได้เกิดมาจากมนุษย์ มนุษย์จึงไม่สามารถลบล้างหรือไม่ยอมปฏิบัติตามกฎศีลธรรมได้   แต่มนุษย์อาจจะไม่ปฏิบัติตามกฎหมายได้ ถ้ากฎหมายนั้นขัดกับกฎศีลธรรมหรือเป็นกฎหมายที่ตราขึ้นโดยไม่เป็นไปเพื่อความดีส่วนรวม ( COMMON GOOD ) แต่เป็นไปเพื่อความดีเฉพาะตัวหรือพรรคพวกพ้องของตนเอง
          โดยปกติแล้ว การออกฎหมายที่จะเรียกว่าเป็นกฎหมายที่ยุติธรรมได้ต้องสอดคล้องกับกฎศีลธรรมพื้นฐานเบื้องต้น ถ้ากฎหมายใดขัดกับกฎศีลธรรมต้องถือว่าเป็นกฎหมายที่ไม่ยุติธรรม ไม่สามารถบีบบังคับให้ทุกคนปฏิบัติตามได้ เช่น การออกกฎหมายให้ทำแท้งได้โดยเสรี ถือเป็นกฎหมายที่อยุติธรรมขัดกับกฎศีลธรรม เพราะการทำแท้งคือการฆ่าคน ฆ่าชีวิต จะบอกว่ายังไม่ใช่ชีวิตคนไม่ได้    ด้วยเหตุผลที่ว่าการปฏิสนธิในครรภ์ ก็คือการเริ่มสร้างชีวิตใหม่ เช่นเดียวกับต้นมะม่วงเป็นมะม่วงตั้งแต่เม็ดอยู่ในดิน เติบโตขึ้นเป็นต้นอ่อนจนใหญ่โตออกผลเป็นมะม่วง     เป็นไปไม่ได้ที่ใครจะเอาเม็ดมะม่วงปลูกลงในดินแล้วโตขึ้นมาออกผลเป็นมะละกอ ฯลฯ ฉะนั้น การทำแท้งคือการฆ่าคน ไม่สามารถออกกฎหมายให้ฆ่าคนได้ คงไม่มีใครบอกว่าการฆ่าคนเป็นการทำดี เมื่อไม่ใช่การทำดีก็ขัดแย้งกับกฎศีลธรรมพื้นฐานที่กำหนดไว้ในมนุษย์ตั้งแต่เกิดว่าให้                       ทำดีหนีชั่ว
          เมื่อกฎศีลธรรมใหญ่กว่ากฎหมาย จึงต้องไม่มีกฎหมายใดๆที่เขียนขึ้นโดยไม่สอดคล้องกับกฎศีลธรรม จริงอยู่ทุกคนต้องปฏิบัติตามกฎหมายเพื่อความดีส่วนรวมเพื่อเป็นพลเมืองดีของประเทศชาติ แต่ถ้าใครปฏิบัติตามกฎศีลธรรมอย่างเคร่งครัด โอกาสที่จะทำผิดกฎหมายแทบจะไม่มีเลยเพราะกฎศีลธรรมอยู่สูงกว่ากฎหมาย เช่น คนที่ถือศีลห้าอย่างดี ไม่ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต โอกาสที่จะทำผิดกฎหมายโดยการฆ่าคนนั้นแทบจะไม่มีทางเป็นไปได้ เพราะเขาเคารพแม้กระทั่งชีวิตสัตว์ที่ต่ำต้อย
          ฉะนั้นถ้าใครถือกฎศีลธรรมอย่างเคร่งครัด ไม่ใช่แต่จะเป็นพลเมืองดีของประเทศชาติเท่านั้น แต่จะทำให้ประเทศชาตินั้นเป็นสวรรค์ ณ แผ่นดินด้วย เพราะประชาชนถือกฎศีลธรรมใหญ่กว่ากฎหมาย หรือพูดง่ายๆว่าคนในแผ่นดินนั้น ยึดถือปฏิบัติตามจริยธรรม จรรยาบรรณอย่างดีและเคร่งครัดนั่นเอง